นักปรัชญาแห่งเอเธนส์ ศิษย์ของโสกราตีส และอาจารย์ของอริสโตเติล ผู้ก่อตั้งสำนักอะคาเดมี
เพลโต (ราว 428-347 ก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาชาวเอเธนส์ ศิษย์ของโสกราตีส และอาจารย์ของอริสโตเติล เขาก่อตั้งสำนักที่ชื่อว่าอะคาเดมีนอกกำแพงกรุงเอเธนส์ ผลงานของเขาซึ่งรวมถึงอุตมรัฐ ซิมโปเซียม และเธอีทีทัส ส่วนใหญ่เขียนในรูปบทสนทนา
ข้อความคัดสรร
เพราะว่า เพื่อนรัก ธีโอโดรัสดูเหมือนจะเดาธรรมชาติของเธอได้ไม่เลว เพราะความรู้สึกนี้เป็นของนักปรัชญาอย่างยิ่ง คือความประหลาดใจ ด้วยว่าปรัชญาไม่มีจุดเริ่มต้นอื่นใดนอกจากนี้
เพลโต · ธีอีเตตุส · สเตฟานุส 155d, โสกราตีสเป็นผู้กล่าว
ในภาษาต้นฉบับ
Θεόδωρος γάρ, ὦ φίλε, φαίνεται οὐ κακῶς τοπάζειν περὶ τῆς φύσεώς σου. μάλα γὰρ φιλοσόφου τοῦτο τὸ πάθος, τὸ θαυμάζειν· οὐ γὰρ ἄλλη ἀρχὴ φιλοσοφίας ἢ αὕτη
ดังนั้น เราจึงไม่ควรตอบโต้ความอยุติธรรมด้วยความอยุติธรรม และไม่ควรทำร้ายมนุษย์คนใดเลย ไม่ว่าจะต้องทนทุกข์อย่างใดจากพวกเขา
เพลโต · คริโต · สเตฟานุส 49c, โสกราตีสเป็นผู้กล่าว
ในภาษาต้นฉบับ
οὔτε ἄρα ἀνταδικεῖν δεῖ οὔτε κακῶς ποιεῖν οὐδένα ἀνθρώπων, οὐδʼ ἂν ὁτιοῦν πάσχῃ ὑπʼ αὐτῶν.
แต่ท่านทั้งหลายก็เช่นกัน ท่านผู้พิพากษา ต้องมีความหวังที่ดีต่อความตาย และคิดถึงสิ่งหนึ่งนี้ว่าเป็นความจริง คือว่าไม่มีสิ่งชั่วร้ายใดสำหรับคนดี ทั้งในยามมีชีวิตและยามสิ้นชีวิต
เพลโต · คำแก้ต่างของโสกราตีส · สเตฟานุส 41c–d, โสกราตีสเป็นผู้กล่าว
ในภาษาต้นฉบับ
ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς χρή, ὦ ἄνδρες δικασταί, εὐέλπιδας εἶναι πρὸς τὸν θάνατον, καὶ ἕν τι τοῦτο διανοεῖσθαι ἀληθές, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνδρὶ ἀγαθῷ κακὸν οὐδὲν οὔτε ζῶντι οὔτε τελευτήσαντι

ใครหล่อหลอมใคร
อาจารย์ ศิษย์ คู่แข่ง และอิทธิพลของ เพลโต แต่ละสายสัมพันธ์มีแหล่งที่มา
-
ศึกษาภายใต้ เพลโต
คัดค้าน เพลโต
เพลโตเป็นอาจารย์ของอริสโตเติล อริสโตเติลเดินทางมายังเอเธนส์ตั้งแต่ยังหนุ่มเพื่อเรียนที่สถาบันอะคาเดมีของเพลโต และยังคงมีความเกี่ยวข้องกับสถาบันแห่งนั้นไปตลอดช่วงชีวิตของเพลโต
อริสโตเติลศึกษาอยู่กับเพลโต แล้วจึงวิพากษ์วิจารณ์ทฤษฎีแบบ (Forms) ของเพลโตในงานเขียนของตนเอง โดยให้เหตุผลว่าทฤษฎีนั้นไม่อาจอธิบายการเปลี่ยนแปลงและการเกิดขึ้นได้
-
ได้รับอิทธิพลจาก เพลโต
ออกัสตินแห่งฮิปโป
ออกัสตินแห่งฮิปโปอ่านหนังสือของนักเพลโตนิสต์ฉบับแปลภาษาละติน และลัทธิเพลโตนิสต์ ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบนีโอเพลโตนิสต์ยุคหลัง ยังคงมีอิทธิพลต่อความคิดของเขาเรื่องพระเจ้าและวิญญาณ
-
ได้รับอิทธิพลจาก เพลโต
ไฮพาเทีย
ไฮพาเทียสอนปรัชญาในอะเล็กซานเดรีย โสกราตีส สโคลาสติกุสนักประวัติศาสตร์คริสตจักรเขียนว่าเธอรับช่วงสำนักของเพลโตและโพลไทนัสที่นั่น และอธิบายปรัชญาให้นักเรียนของเธอฟัง
-
มีอิทธิพลต่อ เพลโต
ปาร์เมนิดีส
เพลโตเขียนบทสนทนาเรื่องหนึ่งโดยตั้งชื่อตามปาร์เมนีแดส และบรรยายแบบ (Forms) ของตนด้วยถ้อยคำที่สะท้อนคำอธิบายเรื่องภาวะ (Being) ของปาร์เมนีแดส นอกจากนี้ เพลโตยังเป็นหนึ่งในนักเขียนโบราณกลุ่มแรก ๆ ที่อ้างถึงบทกวีของปาร์เมนีแดส
-
ได้รับอิทธิพลจาก เพลโต
โพลตินุส
โพลไทนัสถือว่าเพลโตได้วางหลักการพื้นฐานของปรัชญาของเขาไว้แล้ว งานของตนเองจึงเป็นการอธิบายหลักการเหล่านั้นให้เต็มที่ ชั้นเรียนของเขามักเริ่มด้วยการอ่านอรรถกถาของเพลโตและอริสโตเติล
-
เปรียบเทียบกับ เพลโต
พีทาโกรัส
นักวิชาการมักเชื่อมโยงความคิดของเพลโตกับพีทาโกรัสและกลุ่มพีทาโกรัสที่สืบแนวคิดต่อจากเขา ส่วนเพลโตได้รับอิทธิพลจากกลุ่มนี้มากเพียงใดยังเป็นที่ถกเถียงกัน และเพลโตเอ่ยชื่อพีทาโกรัสในบทสนทนาของตนเพียงครั้งเดียว
-
ได้รับอิทธิพลจาก เพลโต
ซีมอน เวย
ซีมอน แวย์ศึกษาเพลโตกับอาจารย์ของเธอ อาแล็ง และมีรายงานว่าเธอพก Symposium ติดตัวขณะทำงานในฟาร์ม ในอัตชีวประวัติทางจิตวิญญาณ เธอเขียนว่าเริ่มมองเพลโตเป็นนักปรัชญาแนวรหัสยนิยม (mystic)
-
สอน เพลโต
มีอิทธิพลต่อ เพลโต
โสกราตีส
โสกราตีสเป็นอาจารย์ของเพลโต ซึ่งน่าจะรู้จักเขามาเกือบตลอดชีวิต โสกราตีสปรากฏตัวพูดในบทสนทนาทุกเล่มของเพลโต ยกเว้น Laws และเป็นผู้นำการสนทนาในหลายเล่ม
โสกราตีสเป็นอาจารย์ของเพลโต อริสโตเติลรายงานว่าเพลโตยอมรับการแสวงหานิยามของโสกราตีส แต่นำไปใช้กับแบบ (Forms) ไม่ใช่กับสิ่งที่เรารับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัส
-
ได้รับอิทธิพลจาก เพลโต
โชเพนเฮาเออร์
อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์เรียนรู้เรื่องเพลโตตั้งแต่เป็นนักศึกษา และนำแนวคิด (Ideas) ของเพลโตมาเป็นส่วนหนึ่งของปรัชญาตน โดยมองว่าแนวคิดเหล่านั้นเป็นแบบแผนอันไร้กาลเวลาที่เจตจำนง (Will) ซึ่งอยู่เบื้องหลังโลกเผยตัวออกมา
-
ได้รับอิทธิพลจาก เพลโต
ซิเซโร
ซิเซโรชื่นชมเพลโตและเขียนงานปรัชญาส่วนใหญ่ของตนในรูปบทสนทนา Republic และ Laws ของเขาแต่ละเล่มมีพื้นฐานอย่างหลวม ๆ มาจากงานชิ้นหนึ่งของเพลโต
-
คัดค้าน เพลโต
ไดโอจีนีสแห่งซิโนเป
นักเขียนชีวประวัติโบราณ ไดโอจีนีส ลาเอร์เชียส รายงานว่าเมื่อเพลโตนิยามมนุษย์ว่าเป็นสัตว์สองขาที่ไม่มีขน ไดโอจีนีสแห่งซิโนเปก็นำไก่ที่ถอนขนแล้วเข้าไปในห้องบรรยาย
-
มีอิทธิพลต่อ เพลโต
เฮราคลิตุส
อริสโตเติลรายงานว่าเพลโตเมื่อยังหนุ่มได้รู้จักคราทิลุสและแนวคิดของเฮราคลิตุส และยึดถือความเห็นที่ว่าโลกซึ่งเรารับรู้ผ่านประสาทสัมผัสเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอและไม่อาจรู้ได้