Wybór innego języka przenosi na razie na stronę główną tego języka.
Buntownicy i wizjonerzy · zm. 1904
Anton Czechow
Rosyjski lekarz, nowelista i dramaturg
Anton Czechow (1860–1904) był rosyjskim lekarzem i pisarzem, znanym z opowiadań i dramatów zbudowanych wokół cichych chwil codzienności.
Urodzony w Taganrogu w 1860 roku, Czechow uzyskał dyplom lekarza w Moskwie w 1884 roku, a jeszcze jako student pisał humorystyczne opowiadania dla czasopism. Następnie stworzył poważne utwory, takie jak Sala nr 6 i Pojedynek, oraz sztuki Mewa, Wujaszek Wania, Trzy siostry i Wiśniowy sad. Zmarł w Badenweiler w Niemczech w 1904 roku.
Wybrane fragmenty.
Gurow myślał o tym, że w gruncie rzeczy, jeśli się zastanowić, wszystko na tym świecie jest piękne, wszystko prócz tego, co sami myślimy i robimy, gdy zapominamy o wyższych celach bytu, o swojej ludzkiej godności.
Anton Czechow · Dama z pieskiem · Część II
W języku oryginału
Гуров думал о том, как, в сущности, если вдуматься, всё прекрасно на этом свете, всё, кроме того, что мы сами мыслим и делаем, когда забываем о высших целях бытия, о своем человеческом достоинстве.
Człowiekowi potrzeba nie trzech arszynów ziemi, nie posiadłości, lecz całego globu ziemskiego, całej przyrody, gdzie mógłby swobodnie ujawnić wszystkie właściwości i osobliwości swego wolnego ducha.
Anton Czechow · Agrest · mówi Iwan Iwanowicz
W języku oryginału
Человеку нужно не три аршина земли, не усадьба, а весь земной шар, вся природа, где на просторе он мог бы проявить все свойства и особенности своего свободного духа.
Na ból odpowiadam krzykiem i łzami, na podłość — oburzeniem, na ohydę — wstrętem. Moim zdaniem właśnie to nazywa się życiem.
Anton Czechow · Sala nr 6 · Rozdział 10, mówi Iwan Dmitrycz
W języku oryginału
На боль я отвечаю криком и слезами, на подлость — негодованием, на мерзость — отвращением. По-моему, это собственно и называется жизнью.
Kto kogo ukształtował.
Nauczyciele, uczniowie, rywale i inspiracje postaci Anton Czechow. Każde powiązanie ma własne źródło.
Badacz literatury porównał Antona Czechowa i Fryderyka Nietzschego jako pisarzy końca dziewiętnastego wieku. Czechow powiedział kiedyś, że chciałby spędzić całą noc na rozmowie z kimś takim jak Nietzsche.